man of simple pleasure

Zwykłe niedzielne popołudnie. Poszliśmy na zwykły spacer. W zasadzie
nic szczególnego, ot, spacer nad wodą, z typowym dla takich miejsc
„klimatem” – kiepską muzyką, zapachem starej frytury ze smażalni u
Zbycha, niedopałkami papierosów i nieciekawym towarzystwem.

Ale
odeszliśmy kawałek dalej. I słyszeliśmy już tylko ptaki, pachniał tylko
las. Żaglówki leniwie unosiły się na powierzchni. Woda migotała w słońcu. I to zwykłe popołudnie zrobiło się trochę
niezwykłe. Zwykłość stała się szczęśliwością.